Kimseler görmesin diye
Gözlerimde sel sel taşan yalnızlıgı
Kimseler duymasın diye sesimi
Işık sızmayan bir bodrumun karanlıgına gömdüm

Ey dedim sustum
Hey dedim sustum
Ah dedim sustum
Vay dedim sustum
Unutsun yollar beni
Unutsun güvercinim

Öldüm
Kirletilmiş gökyüzüne savurarak hayallerimi
Yükleyip cesedimi yüregimin agrılarına
Kayboldum korkunç ugultusunda rüzgarların
Acının sevinçle kucaklaşacagı zamanlara saklamak için gözyaslarımı
Bir yıldızın karanlıga gözkırpacagı gecelere bırakıyorum yaralarımı
Dertlerimi denizlere salıyorum ki gemiler alıp gitsin uzak kıyılara